جونيوان :

آن زمان كه آفتاب روز

آرامش شب را در هم مي شكند

در مه صبحگاهي بال بگشا

و روزي نو را به هماوردي فراخوان .

آگاهي تازه اي از بودن

دست جهان را در دستهايت بفشار

و گل لبخند بر لبان بنشان

چه با شكوه است زنده بودن .